facebook youtube youtube

Βιβλιοθηκονομος Δημου Παφου 2ο δημοσιευμα - "Επιλογες της Παφου", 9/4/2012

Νο­μι­κά κα­το­χυ­ρω­μέ­νη θε­ω­ρεί­ται η πα­ρά­καμ­ψη του σχε­δί­ου υ­πη­ρε­σί­ας της Έ­νω­σης Δή­μων α­πό το Δή­μο Πά­φου σε ό, τι α­φο­ρά την προ­κή­ρυ­ξη για την πλή­ρω­ση θέ­σης βι­βλιο­θη­κο­νό­μου.

Σύμ­φω­να με τον κο Πο­λυ­δώ­ρου, που δια­τε­λού­σε τό­τε μέ­λος της Ε­πι­τρο­πής Προ­σω­πι­κού, τα σχέ­δια υ­πη­ρε­σί­ας έ­χουν κυ­ρί­ως συμ­βου­λευ­τι­κό χα­ρα­κτή­ρα προς τις δη­μο­τι­κές αρ­χές, και κατ΄ ε­πέ­κτα­ση εί­χε το δι­καί­ω­μα ο Δή­μος να προ­σαρ­μό­σει κα­τά βού­λη­ση τα κρι­τή­ρια της προ­κή­ρυ­ξης, προ­ε­κτεί­νο­ντας τα α­παι­τού­με­να προ­σό­ντα, χρη­σι­μο­ποιώ­ντας μά­λι­στα σαν πρό­σχη­μα τη δυ­να­τό­τη­τα να αι­τη­θούν για τη θέ­ση ό­σο το δυ­να­τόν πε­ρισ­σό­τε­ρα ά­το­μα.

Φυ­σι­κά, υ­πο­ψί­ες κι­νεί το ό­τι, πέ­ρα α­πό το πτυ­χί­ο βι­βλιο­θη­κο­νο­μί­ας, συ­μπε­ρι­λή­φθη­κε στα προ­σό­ντα και το πτυ­χί­ο Ι­στο­ρί­ας – Αρ­χαιο­λο­γί­ας, δεν έ­γι­νε ό­μως α­πο­δε­χτή η πρό­τα­ση του Πο­λυ­δώ­ρου για συ­μπε­ρί­λη­ψη και του πτυ­χί­ου Φι­λο­λο­γί­ας, που έ­τσι κι αλ­λιώς α­ντί­στοι­χο πε­ριε­χό­με­νο. Εί­ναι φα­νε­ρό, λοι­πόν, ό­τι η δια­πραγ­μά­τευ­ση των κρι­τη­ρί­ων δεν στη­ρί­χθη­κε πο­τέ σε ε­πι­στη­μο­νι­κά κρι­τή­ρια. Κι αν αυ­τόν μπο­ρεί να θε­ω­ρη­θεί ως ο­λί­σθη­μα, λό­γω έλ­λει­ψης ε­ξει­δι­κευ­μέ­νων γνώ­σε­ων ως προς το α­ντι­κεί­με­νο, πα­ρά­βλε­ψη ό­μως δεν μπο­ρεί να θε­ω­ρη­θεί η α­πο­σιώ­πη­ση της έν­στα­σης του ε­πί­ση­μου φο­ρέ­α Βι­βλιο­θη­κο­νό­μων.

Εν­στά­σεις, βέ­βαια, ό­πως προ­κύ­πτει υ­πήρ­ξαν α­πό πολ­λά μέ­λη του προ­η­γού­με­νου Δη­μο­τι­κού Συμ­βου­λί­ου. Αν και η πρό­τα­ση πέ­ρα­σε με πλειο­ψη­φί­α α­πό την Ολο­μέ­λεια, εί­χαν εκ­φρα­στεί δια­φω­νί­ες α­πό διά­φο­ρες πλευ­ρές. O Δη­μο­τι­κός Σύμ­βου­λος του ΔΗ­ΣΥ Φαί-δωνας Φαίδωνος πά­ντως δή­λω­σε ό­τι θε­ω­ρεί βά­σι­μες τις εν­στά­σεις και τα ε­πι­χει­ρή­μα­τα του Συν­δέ­σμου Βι­βλιο­θη­κο­νό­μων και ε­πο­μέ­νως η κί­νη­ση του Δη­μο­τι­κού Συμ­βου­λί­ου να δε­χθεί τα νέ­α κρι­τή­ρια ή­ταν σα­φώς προ­βλη­μα­τι­κή.

Το ση­μα­ντι­κό­τε­ρο εί­ναι βέ­βαια να μπο­ρέ­σει τε­λι­κά να λει­τουρ­γή­σει η Δη­μο­τι­κή Βι­βλιο­θή­κη ό­σο το δυ­να­τόν πιο σύ­ντο­μα, κα­θώς α­πο­τε­λεί μια ση­μα­ντι­κή έλ­λει­ψη, ι­δί­ως α­πό μια πό­λη που πα­λεύ­ει για τον τί­τλο της Πο­λι­τι­στι­κής Πρω­τεύ­ου­σας. Ό­πως τό­νι­σε η Μα­ρί­α Ζα­βρού, που εί­χε α­να­λά­βει προ­σω­πι­κά την α­να­στή­λω­ση του θε­σμού της Δη­μο­τι­κής Βι­βλιο­θή­κης, θα πρέ­πει να δο­θεί ι­διαί­τε­ρη προ­σο­χή στην κα­ταλ­λη­λό­τη­τα του α­τό­μου που θα βρε­θεί στη θέ­ση του βι­βλιο­θη­κο­νό­μου, προ­κει­μέ­νου να μπο­ρεί να α­ντα­πο­κρι­θεί στα κα­θή­κο­ντα της δια­χεί­ρι­σης και φύ­λα­ξης του υ­λι­κού της.

Τι κι αν α­γνό­η­σαν τε­λεί­ως ε­πι­στη­μο­νι­κά κρι­τή­ρια και εν­στά­σεις ε­πί­ση­μων ε­παγ­γελ­μα­τι­κών φο­ρέ­ων; Φτά­νει που τους κα­λύ­πτει ο νό­μος…